|
düş'e kaldı düşlerim.
hiç'sel mekânlarda bir iç çekiş,
dokunulmamış el gibisin.
aşk sersefil âvâre, yollara vurgun. her sokak ve köşebaşında, sen varsın sanıyorum. yanılgı ve hüsrân arasında, gidip geliyor duygularım gündüz ve gece arasında. yani aşk; adını anarken şehrin sokak aralarında, bir yolcunun düşlerini omuzlayıp sırtıma, seni arıyor, aşk seni…
sersefîl duygulara müstear sen: değil misin ey; her lahzâ adını anarken kendimi bulup kaybettiğim. eşyânın her zerresine adını koymuşken var'lığın, yok'luğuna râm olduğum değil misin sen aşk. en çok gel'sen olur, duymuyor musun ey, yok'a karıştı zaman.
âvâre gecelerde uykusuz, her bakan yüzde göz, söylenmemiş söz gibisin. seni zaman'la bir anıyorum. adını koyuyorum zamana, hiç geçmiyor. kanatları hiç yorulmamış bir güvercin gibi, özgürlüğe adını koyan yanların var senin. yûsuf düşleri büyütüyorum sol yanımda. hiç acımıyor zannediyorum ama nedense hep bir yanımı acıtan aşk: sen…
kulaklarımda dinmeyen ahenk. sesine sesim,
sözlerime karıştı tek hecen. sana seslendim,
geceler boyu belki gelirsin diye beklemek, yalân…
ondandır bu arayış, uyanmak istemediğim bir düş'e yakınlığım. bir ömür uyumak adının her hecesinde, ölmek soluğumun soluğun değdiği yerde aşk: sana seslenmek senin adınla, hiç olmasan da var etmek seni, yaşatmak aşk ile…
bilmek gerek bazen, söylemek istemesen de. sussan da geceler boyu, konuşmak yine seninle, sessiz hecelerde. bir sen bir ben bilirim okumayı oysa / ve öyle ya: anlaşılır bir lisandır söz ancak, aşk konmuşsa adı. rengini bütün renklere boyamışlığı, adını bütün adlara karıştırmışlığı bundan…
ne kadar geç kaldık / ya da hiç gelmedik. sanırım ki, kader bir bilmeceye benzer çözmeye çalıştıkça içinde kaybolunan paradoks. buldukça kaybediyorum seni evet. biraz yalan, biraz doğru. yalanlandıkça doğrulanan, doğruldukça, karşı(sı)nda eğilen mîm…
» 1.Mektup
» yorumu yazan: Nehir
» tarih/saat:
16/7/2008
/
» ip:
:::::: Çok etkilendim Çok güzel gerçekten. Gönlünüze, elinize sağlık....
» Aşkın Elif Hali...
» yorumu yazan: becauseofyou
» tarih/saat:
11/7/2008
/
» ip:
:::::: "Korkuyorum
Kendime bile söyleyemediğim acılar
Çemberinde yalnızlık var
Bütün suretleri sahibine sabitliyorum
Kelimeler ki ağrıyan yerlerimin ağır işçileri
Sahipsizliğimizde kendime yollar bırakıyorum
Belki hüzün
Belki aşk
Yağmurun titremesi gibi
Yalınızsan eğer bakışlarım sende kalsın
Ben ki şarap eskitirim gözyaşlarınızın aktığı yerde
Zaman hayli gençti ve hayli zaman geçti
Merdivenlerimizi kimler çıkıyor şimdi
Kimler iniyor o masmavi zamanların ıslak kuyusuna
Büyürken yanımıza aldığımız o düşler
Kimin hücresinde sarıyor yaralarımızı
Bu yanma,bu gece,bu kan kokusu ellerimizin
Bu gidip gelmelerimiz
Bu bizi bizden çıkarıp ‘aşk’ yapan
Anlıyorum seyrederken kalabalıkları
En çok yazarken eskiyor insan
Anlamak ölmektir
Ölmekse aşk’a gidiş"
Kalemine ve yüreğine sağlık hocam...
» bilmece
» yorumu yazan: eladincer
» tarih/saat:
7/7/2008
/
» ip:
:::::: ben, oidipus, sfenks'i yok ettim, çünkü aklım sayesinde bilmeceyi çözdüm. bunu bana hiçbir kehanet öğretmiş değildir. der sophokles. ve şair yalanla(n)dıkça doğrulan(an) mim olarak "şiir"le çözmeye niyetlidir: ad koy(a)madığı niyeti!
» EyvAllah
» yorumu yazan: divane gönlüm
» tarih/saat:
28/6/2008
/
» ip:
:::::: düş'e kalka düşledim...
şimdi çaresizlik geçer sözlerimde...
...
EyvAllah yüreğinizden dökülen her cümleye...
» hakîkat
» yorumu yazan: lâl
» tarih/saat:
26/6/2008
/
» ip:
:::::: Sevgili âşıklarından birisini huzuruna çağırdı. Âşık aşk mektubunu çıkarıp sevgilisinin huzurunda okumaya başladı.
Mektupta beyitler, övüşler, ihtiyaç ve âciz yoksulluk… birçok lâflar vardı.
Mâşuk dedi ki: “ Eğer bu okuma, benim içinse vuslat zamanı ömür zayi etmektir bu!
Ben yanındayım, sen mektup okuyorsun. Bu âşıklık alâmeti değil ki!”
(Mesnevi- beyit 1405)
Hakikat demiştiniz hakikat demiştik ;aşk lisanınıza...
Biz okuyoruz!
Bu hâl bir hakikat'e alametttir kim bilir!!
Zira ham'ız pişmeye ihtiyacımız var..
|