|
başka biri gibi bakıyorsun gökyüzüne.
kaç bulut takılmış gözüne.
rüzgarlar bile anımsamıyor,
kaç dal kırığı hapsetmiş toprağın kalbine.
biri gibi bakıyorsun; başka / ve
yaşanmamış zamanların umudunda,
koparılmış gül yaprakları gibi ömrünün,
sonbaharında yorgun ve arsız bir silüet.
dokunulmamış göğün göğsünde,
öpülmemiş dudaklarında avare yalnızlık.
adımlanmamış yollarında kaç kalabalık;
gibi yüzüme bakıyorsun bazen, anlamsız...
başka biri oluyorsun zaman zaman.
başka biri gibi bakman öylesine normal.
fakat yine de seni sevebilirim:
göçmen kuşların kanadına takılan umut.
olamazdın sen, bir başkası. yani ellerime,
dokunmazdı böylesi yabancı. seçebilirdim
sözcüklerini öyle ya. kaç dal kırığı,
saplanmasaydı toprak diye kalbime.
01.ocak.2008
|